|
Het Verhaal van
Rudolph Nevi |
The story of
Rudolph Nevi
(dutch) |
Suzuki AC50
Telkens wanneer ik een wandeling maak in het nabijgelegen bos flitsen de
vrolijke jeugdjaren weer door m'n hoofd. In eerste instantie beleefden
mijn kameraden en ik er spannende Far West avonturen maar naarmate we
ouder werden bleek het bos een ideaal actieterrein te zijn om er
heerlijk te crossen. Als gasten van de technische school waren wij al
vroeg geďnteresseerd in alles wat voorzien was met een motor. Na de
schooluren werd vaak het huiswerk opzij geschoven om te kunnen sleutelen
aan oude brommers en moto's die dan als crosstuigen werden omgebouwd. Er
werd wekelijks gecrosst op enkele vaste parcours maar de uitdaging om
'on the road' te gaan met een degelijk scheurijzer was de ultieme droom.
Meestal werd dan ook de vijftiende zomervakantie opgeofferd aan
vakantiewerk om nadien op je zestiende de gedroomde baanbrommer te
kunnen aanschaffen. Dat deze baanbrommer een Suzuki AC50 zou worden
stond buiten kijf want 90% van de bromfietsgebruikers in ons dorp reed
ermee rond.
Zoals velen werd ik dus op mijn zestiende de trotse bezitter van een
bijna driejarige oranje AC50 die ik kocht via de locale bromfietshandel.
Al gauw werd hij voorzien van een grote carburator en de gasschijf werd
onderhanden genomen door de vader van een kameraad, die als
bromfietstechnieker in zijn vrije uren graag werkte aan deze brommers.
Nooit zal ik de rilling vergeten die er over mijn rug liep toen ik de
Suzuki na deze behandeling startte. Een kleine polsbeweging aan het
gashendel joeg het ééncilendertje jankend in de hoge toeren. Toen ik
ermee wegstoof en de naald van de kilometerteller naar de 90 zag klimmen
besefte ik maar al te goed dat dit geen ordinaire brommer meer was, maar
een heuse motorfiets. Met deze "tuf" beleefde ik de mooiste jaren van
m'n leven want een Suzuki verschafte je onmetelijke vrijheid, je was
zestien, mocht een café binnen, afstanden speelden geen rol meer en je
kon je lief ermee vervoeren naar de meest afgelegen plekjes.Kortom,
met de Suzuki werd je een stukje volwassen, je werd meer man en je telde
mee in de groep. Maar je was bijlange nog niet volgroeid en als het
jongensachtige gevoel om je uit te leven begon te kriebelen dan werd de
Suzuki graag gebruikt om samen met enkele gabbers nog eens door het bos
te scheuren. Nog steeds kan ik moeiteloos de combinatie van
dennengeuren, Drumtabak en tweetaktolie voor de geest toveren. Dit
gepaard gaande met een sterke drang om de AC grondig te restaureren en
zo het unieke Suzuki AC50 gevoel nog eens te beleven !
Rudolph Nevi
|
